Η ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΕΙ

Σελήνη
Ένα τετράγωνο βαρύ
Στα θολά βήματα
Της κραυγής

Περπατούσα
Τοίχο-τοίχο
στα πλοκάμια της πόλης
Που μισούσα

Ταξίδια αντεστραμμένα
Ξεκινάω επιστρέφοντας
Ρίζες
Που χώνονται στο χώμα
Και συναντάνε πέτρα

Θόρυβος πτώσης

Η ματιά που αγαπάει
Μιλάει σιγά

ΚΛΙΜΑΚΑ

Γουλιά-γουλιά
Κατεβαίνει
Το ψέμμα

Τότε
Που
Κοιμούνται
Οι μηχανές

Δεκτή
Η άρνηση
Που κυλάει
Στους σπόνδυλους
Της νύχτας

Μα πλάι
Συντροφιά
Από λιοντάρια
Και πίνουμε

Μαζί

Τις κυριακάτικες συζητήσεις